Antoni Pietrzyk

Antoni Pietrzyk, polski duchowny starokatolicki, urodził się 15 lutego 1934 roku w Jędrzejowie. W 1951 roku wstąpił do zakonu cystersów i odbył nowicjat w Jędrzejowie, a następnie studiował w Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Śluby wieczyste złożył w 1956 roku, a święcenia kapłańskie przyjął w 1957 roku. Pracował duszpastersko w Gdańsku, Jędrzejowie i Szczyrzycu. Po odejściu z zakonu w 1964 roku posługiwał w niezależnej parafii rzymskokatolickiej w Kamionce Wielkiej, a w 1967 roku został proboszczem parafii w Wierzbicy. W 1968 roku został obłożony klątwą na mocy dekretu Prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego.

W 1969 roku został duchownym Kościoła Polskokatolickiego i objął parafię w Andrychowie. W 1972 roku obronił pracę magisterską w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. W 1978 roku był administratorem diecezji wrocławskiej, a w latach 1979-1986 administratorem diecezji krakowsko-częstochowskiej w randze wikariusza generalnego. W 1979 roku przyjął nominację na infułata z rąk biskupa Tadeusza Ryszarda Majewskiego. Zmarł 11 czerwca 1989 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Antoni Pietrzyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.