Wojciech Bucior

Wojciech Bucior, ps. „Kunigas”, urodził się 15 kwietnia 1889 roku w Jędrzejowie. Uczył się w Sandomierzu, a następnie zdał maturę we Lwowie i studiował geodezję na tamtejszej politechnice. Działał w organizacjach niepodległościowych, a w 1914 roku wstąpił do oddziałów strzeleckich Legionów Polskich. Służył między innymi w 1. pułku ułanów. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Beniaminowie. Za służbę w Legionach otrzymał Order Virtuti Militari.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej. Służył w wojskach taborowych, osiągając stopień majora, a w 1935 roku przeszedł w stan spoczynku. Następnie był starostą powiatu sanockiego, a od czerwca 1939 roku powiatu trembowelskiego. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany we wrześniu 1939 roku. W 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Kijowie. Jego nazwisko znalazło się na Ukraińskiej Liście Katyńskiej.

Na podstawie artykułu „Wojciech Bucior” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.